|
KRONIKA LATA 1934 - 1990
Nauczyciele i uczniowie
Szkoły Podstawowej w Jednorożcu
(zdjęcie z 27 września
1934 roku)
Od góry: Jan
Wardak (nauczyciel), obok od prawej: Dawidowicz Eugenia (ojciec
jej budował szkołę), z lewej: Frączak Jan, Chudzik Czesława, Gołaś
Czesław, Krajewska Małgorzata, Siedlecki Mieczysław, Grabowska Apolonia,
Jóżwik Jan, Piotrak Zofia, Walerych Jadwiga.
Nauczyciele od
lewej: Stefania Sieja z domu Dukaczewska, Apolonia
Leśniewska z domu Firczyk z Wadowic, Józef Ignacy Sieja (dyrektor),
Maria Wardak z domu Popowicz z Krakowa, Anna Bąkowska z Krasnosielca.
|
Skala stopni ze świadectw
1934/35 |
|
ze sprawowania się |
bardzo dobry |
dobry |
odpowiedni |
niedostateczny |
|
z nauki przedmiotów |
bardzo dobry |
dobry |
dostateczny |
niedostateczny |
|
wynik ogólny |
bardzo dobry |
dobry |
dostateczny |
niedostateczny |

Zarys
historyczny
Szkoła podstawowa w Jednorożcu istniała już przed I wojną światową
pod zaborem rosyjskim. Miała charakter szkółki gminnej. Po I wojnie
światowej w 1918r. powstała już polska szkoła powszechna. W pierwszych
kilku latach była to szkoła o jednym nauczycielu i o 4 klasach.
Kierownikami w niej kolejno byli: Jaworski i Czajkowski. Szkoła ta
mieściła się w drewnianych budynku parafialnym. Od roku 1925 szkoła
zaczęła się organizacyjnie rozwijać, zaczęło przybywać nauczycieli. W
1933 r. posiadała już 5 nauczycieli i 7 klas z liczbą dzieci około 170.
Izby lekcyjne rozrzucone były po całej wsi w budynkach prywatnych.
Kierownikiem szkoły w latach 1927-1937 był Józef Sieja. Szkoła za jego
kierownictwa stała na wysokim poziomie. Dzięki jego inicjatywie oraz
ówczesnego wójta Józefa Jankowskiego postanowiono pobudować szkołę
murowaną na placu około 3 ha.

Szkoła w Jednorożcu. Budynek w surowym
stanie w 1935/36 r.
Szkoła ta pobudowana została
wysiłkiem miejscowego społeczeństwa przy niewielkim wsparciu
"Towarzystwa Popierania Budowy Szkół". Posiadała ona 8 dużych izb
lekcyjnych, szatnię, kancelarię. Jedno skrzydło budynku przeznaczone
było na mieszkanie dla nauczycieli - lecz wykończono je dopiero po II
wojnie światowej. Za kadencji tegoż kierownika szkoły ufundowano
sztandar szkolny i przyjęto imię Adama Mickiewicza. W tym samym czasie
razem z kierownikiem Józefem Sieją pracowali i cieszyli się wielkim
uznaniem następujący nauczyciele - Bąkowska Hanna, Wardak Jan, Wardak
Maria, Leśniewska Apolonia.
Od 1937-1939 r.
kierownikiem szkoły był Wardak Jan. Poprzedni kierownik przeniósł się do
miejscowości Marki koło Warszawy. Szkoła w ostatnich latach przed wojną
posiadała obsadę: 7 nauczycieli i około 200 dzieci.
W czasie działań wojennych i
okupacji niemieckiej cały majątek wraz z aktami zaginął. W budynku były
mieszkania komisarza i pracowników gminy. W końcowej fazie wojny w
budynku szkolnym był szpital niemiecki. W czasie działań wojennych w
1945 r. był częściowo uszkodzony.
Z chwilą odzyskania niepodległości 19.01.1945 r. przystąpiono
natychmiast do organizacji szkoły. Pierwszym kierownikiem szkoły w
okresie od 01.02.1945 r. do 08.05.1945r. był Burdyński Władysław.
Ludność miejscowa bezinteresownie
przystąpiła do wykonywania sprzętu, a więc ławek, tablic, szaf i
krzeseł. Naprawiono uszkodzenia budynku. Ludność pomagała materialnie
nauczycielom. Z braku kadry angażowano do pracy w szkole ludzi bez
kwalifikacji. Ze względu na długą przerwę w nauce młodzieży było 430,
nauczycieli 12.
Kolega Burdyński z dniem 08.05.1945r. został przeniesiony na własną
prośbę do Dzieżgowa, a Inspektor szkolny mianował na stanowisko
kierownika szkoły Stanisława Małkiewicza, który w tym czasie powrócił z
obozu niemieckiego. Stanisław Małkiewicz był kierownikiem szkoły w
latach 1945-1970.
W roku szkolnym 1966/67
powstaje ośmioklasowa szkoła podstawowa.

1970 - 1973
- Tadeusz Małkiewicz - dyrektor szkoły,
Maria Kardaś - zastępca dyrektora.
1973 - 1974
- Bronisław Tofel - dyrektor szkoły,
Tadeusz Małkiewicz - zastępca
dyrektora,
Halina Żyra - zastępca dyrektora.
W latach 1973 - 1975
wybudowano dom nauczyciela, w którym zamieszkały 3 rodziny.
W latach 1974 - 1975
organizowane są szkoły gminne, których siedzibą jest Jednorożec.
1974 - 1975
- Czesław Bochniak - gminny dyrektor szkół,
Halina Żyra - zastępca gminnego
dyrektora szkół,
Barbara Karbowska - zastępca
dyrektora szkoły.
1975 - 1977
- Czesław Bochniak - gminny dyrektor szkół,
Halina Żyra - zastępca gminnego
dyrektora szkół,
Zygmunt Smoliński - zastępca
dyrektora szkoły.
1977 - 1984
- Czesław Bochniak - gminny dyrektor szkoły,
Zygmunt Smoliński - zastępca gminnego
dyrektora szkół,
Irena Kocenko - zastępca dyrektora
szkoły.
W tym czasie, w latach 1975 - 1980
gminny dyrektor szkoły podejmuje decyzję rozbudowy budynku szkoły.
Od strony frontowej dobudowane zostały 3 sale lekcyjne, łazienki oraz
szatnia. Zbudowano również boisko asfaltowe.
W roku 1984 powołany
zostaje Inspektor Oświaty i Wychowania z siedzibą w Jednorożcu.
Inspektorem zostaje powołany Bochniak Czesław, z-cą inspektora zostaje
Smoliński Zygmunt.
1984 - 1991
- Irena Kocenko - dyrektor szkoły,
Anna Piotrak - zastępca dyrektora
szkoły,
Władysława Wójcik - zastępca
dyrektora szkoły.
28 maja 1988 r.
- po kilku latach pracy Szkoła Podstawowa w
Jednorożcu, jako pierwsza, otrzymała imię Adama Chętnika -
piewcy i badacza Kurpiowszczyzny oraz sztandar. W uroczystości wzięła
udział żona patrona - Jadwiga Chętnikowa.
Dyrektor Irena Kocenko przyjmuje
raport od przewodniczącego RSU - Piotra Piotrak
Pani wizytator KOiW w Ostrołęce
odbiera ślubowanie.
Goście zaproszeni. W środku przy
stoliku siedzi żona Adama Chętnika - Jadwiga Chętnikowa.
Nauczyciele z naszej szkoły oraz
szkół z gminy Jednorożec.
Część artystyczna w wykonaniu
młodzieży z naszej szkoły.
Pani dyrektor przyjmuje gratulacje i
upominki dla szkoły.

22.01.1990 r.
szkoła nasza okryła się żałobą.
W wieku 47 lat zmarł nagle wieloletni
dyrektor, inspektor, a w ostatnim czasie naczelnik mgr Czesław
Bochniak.
Wszyscy nauczyciele i uczniowie
wzięli udział w pogrzebie. Został pochowany na cmentarzu w Krzynowłodze
Wielkiej.
Msza żałobna w kościele w Jednorożcu.
Uroczystości pogrzebowe na
cmentarzu w Krzynowłodze Wielkiej.
|