HISTORIA SZKOŁY PODSTAWOWEJ W JEDNOROŻCU

Szkoła Podstawowa w Jednorożcu istniała już przed I wojną światową pod zaborem rosyjskim. Miała ona wtedy charakter szkółki gminnej.

Po I wojnie światowej w 1919 roku powstała już polska szkoła powszechna. W pierwszych kilku latach pracował w niej tylko 1 nauczyciel uczący w 4 klasach. Kierownikami w niej byli kolejno Jaworski i Czajkowski. Szkoła ta mieściła się w drewnianym budynku parafialnym. Rok 1925 to początek rozwoju szkoły - zaczęło przybywać nauczycieli - w roku 1933 pracowało ich już 5 w 7 klasach liczących około 170 uczniów.

Kierownikiem szkoły w latach 1927 - 1937 był Józef Sieja, dzięki któremu szkoła stała na wysokim poziomie i nadal się rozwijała. Razem z ówczesnym wójtem Józefem Jankowskim zainicjował on budowę szkoły murowanej na placu o powierzchni około 3 ha. Było to konieczne, gdyż do tej pory lekcje odbywały się w kilku prywatnych domach mieszkańców wsi. W budowę szkoły bardzo zaangażowali się jednorożczanie, niewielkiego wsparcia finansowego udzieliło im Towarzystwo Popierania Budowy Szkół. Nowa szkoła posiadała 8 dużych sal lekcyjnych, szatnię, kancelarię, jedno skrzydło budynku przeznaczone zostało na mieszkania dla nauczycieli (wykończono je dopiero po II wojnie światowej). Za kadencji kierownika Józefa Siei ufundowano też sztandar szkoły i przyjęto imię Adama Mickiewicza. W tym czasie pracowali w szkole i cieszyli się wielkim uznaniem następujący nauczyciele - Hanna Bąkowska, Jan Wardak, Maria Wardak, Apolonia Leśniewska. 

Od 1937 do 1939 roku funkcję kierownika szkoły po odejściu Józefa Siei (przeniósł się do miejscowości Marki koło Warszawy) przejął Jan Wardak. Przed wybuchem II wojny światowej szkoła posiadała obsadę 7 nauczycieli i około 200 uczniów. W czasie działań wojennych i okupacji niemieckiej cały majątek szkoły wraz z aktami zaginął. W budynku szkolnym były wówczas mieszkania komisarza i pracowników gminy. W końcowej fazie wojny w budynku szkoły znajdował się szpital niemiecki. W 1945 roku w wyniku działań wojennych budynek został częściowo uszkodzony. Z chwilą odzyskania niepodległości natychmiast przystąpiono do organizacji szkoły. Jej pierwszym powojennym kierownikiem został Władysław Burdyński, który sprawował tę funkcję od 1 lutego do 8 maja 1945 roku. W tym czasie ludność miejscowa bezinteresownie przystąpiła do naprawy uszkodzeń i wykonywania potrzebnych sprzętów - ławek, tablic, krzeseł, szaf i innych pomocy niezbędnych do ponownej pracy szkoły. Z braku kadry angażowano do pracy ludzi bez kwalifikacji. Ze względu na długą przerwę chętnych do nauki było 430 uczniów, z którymi pracowało 12 nauczycieli.

Z dniem 8 maja 1945 roku pan Burdyński został przeniesiony na własną prośbę do Dzieżgowa, a Inspektor szkolny mianował na stanowisko kierownika szkoły w Jednorożcu Stanisława Małkiewicza, który w tym czasie powrócił z obozu niemieckiego. Sprawował on tę funkcję w latach 1945 - 1970. W czasie jego pracy na tym stanowisku w roku szkolnym 1966/1967 powstała ośmioklasowa szkoła podstawowa. 

Dyrektorzy szkoły w latach 1970 - 1991 i ważne wydarzenia z życia szkoły:

1970 - 1973 - Tadeusz Małkiewicz - dyrektor szkoły,

Maria Kardaś - zastępca dyrektora.

1973 - 1974 - Bronisław Tofel - dyrektor szkoły,

Tadeusz Małkiewicz - zastępca dyrektora,

Halina Żyra - zastępca dyrektora.

W latach 1973 - 1975 wybudowano dom nauczyciela, w którym zamieszkały 3 rodziny.

W latach 1974 - 1975 organizowane są szkoły gminne, których siedzibą jest Jednorożec.

1974 - 1975 - Czesław Bochniak - gminny dyrektor szkół,

Halina Żyra - zastępca gminnego dyrektora szkół,

Barbara Karbowska - zastępca dyrektora szkoły.

1975 - 1977 - Czesław Bochniak - gminny dyrektor szkół,

Halina Żyra - zastępca gminnego dyrektora szkół,

Zygmunt Smoliński - zastępca dyrektora szkoły.

1977 - 1984 - Czesław Bochniak - gminny dyrektor szkoły,

Zygmunt Smoliński - zastępca gminnego dyrektora szkół,

Irena Kocenko - zastępca dyrektora szkoły.

W tym czasie, w latach 1975 - 1980 gminny dyrektor szkoły podejmuje decyzję rozbudowy budynku szkoły. Od strony frontowej dobudowane zostały 3 sale lekcyjne, łazienki oraz szatnia. Zbudowano również boisko asfaltowe.

1984 - 1991 - Irena Kocenko - dyrektor szkoły,

Anna Piotrak - zastępca dyrektora szkoły,

Władysława Wójcik - zastępca dyrektora szkoły.

28 maja 1988 r. - po kilku latach pracy Szkoła Podstawowa w Jednorożcu, jako pierwsza, otrzymała imię Adama Chętnika - piewcy i badacza Kurpiowszczyzny oraz sztandar. W uroczystości wzięła udział żona patrona - Jadwiga Chętnikowa.

1991 - 2001 - Zygmunt Smoliński - dyrektor szkoły,

Anna Piotrak - zastępca dyrektora szkoły,

Małgorzata Mizerek - zastępca dyrektora szkoły.

Od roku 2001 dyrektorem Publicznej Szkoły Podstawowej w Jednorożcu została pani mgr Barbara Nizielska, zastępcą dyrektora - pani mgr Grażyna Magdzińska.

W 2010 roku Publiczna Szkoła Podstawowa w Jednorożcu z Filiami w Drążdżewie Nowym, Ulatowie Pogorzeli i Połoni liczy 18 oddziałów, uczy się w niej 372 uczniów, pracuje 34 nauczycieli. By zapewnić jak najpełniejszy rozwój dzieci wprowadzono dwa języki obce - język angielski i rosyjski. Uczniowie mają też duży wybór zajęć pozalekcyjnych, dla realizacji ich potrzeb powstały bowiem liczne koła zainteresowań - przyrodnicze, informatyczne, teatralne, modlitewne, recytatorskie, taneczne, regionalne, SKS, dziennikarskie, przyjaciół biblioteki. Uczniowie naszej szkoły w pełni korzystają z jej oferty, co udowadniają osiągając wysokie wyniki w nauce oraz zajmując wysokie miejsca w licznych zawodach sportowych i konkursach na szczeblu gminnym, powiatowym, wojewódzkim, a nawet ogólnopolskim.

Sztandar Publicznej Szkoły Podstawowej

im. Adama Chętnika w Jednorożcu